Δεν σας αρέσει; Δεν πειράζει! Μπορείτε αν θέλετε να κάνετε επιστροφή εντός 30 ημερών.
Δεν θα κάνετε ποτέ λάθος με μια δωροεπιταγή. Χαρίστε στους αγαπημένους σας την επιλογή να διαλέξουν οι ίδιοι οτιδήποτε από τη συλλογή μας.
30 ημέρες για την επιστροφή των προϊόντων
Kiedy w 1897 roku James Freer, bogaty rolnik z Manitoby, nakrecil amatorski film obrazujacy zniwa na jego rodzinnej farmie, nikt nie mogl przypuszczac, ze jest to moment narodzin kanadyjskiego kina, ktore kilkadziesiat lat pozniej wyda tworcow tak wyrazistych jak David Cronenberg, Atom Egoyan, Guy Maddin czy Denys Arcand. Grono to stale sie poszerza, czego dowodem jest kilkunastoosobowa reprezentacja Kanadyjczykow na 9. MFF ENH. Kinematografia kanadyjska to fenomen wyjatkowy - wyzbyta kompleksow wobec hollywoodzkiego Wielkiego Brata, nieobciazona tradycja "rozmowy z narodem", smialo poczyna sobie z konwencjami, eksperymentuje z forma, sonduje przyzwyczajenia masowej widowni, nie stroniac przy tym od kontrowersji. "To nie kolejne kino narodowe" - pisze w jednym z artykulow zebranych w tomie Jim Leach, dowodzac, ze etykieta "kanadyjski" oznacza przede wszystkim nieustajaca walke z pochopnym zaszufladkowaniem. Leachowi wtoruja inni autorzy - wsrod nich Tom McSorley szkicujacy charakterystyke kina Quebecu i filmu eksperymentalnego, Brenda Longfellow naswietlajaca znaczenie pojecie Nowa Fala Toronto, czy Brenda Austin-Smith opowiadajaca o swoistym zaglebiu filmowym w Winnipeg. Jak to mozliwe, ze w Kanadzie powstaja filmy uniwersalne, ktore - paradoksalnie - nie moglyby powstac nigdzie indziej? Mamy nadzieje, ze eseje zebrane przez Toma